อำนาจเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย เปรียบเสมือนเหล้ากินแล้วเมา หากมัวเมาอำนาจก็เหมือนคนกินเหล้าแล้วเมา ทำให้ขาดสติ พูดไปโดยขาดยั้งคิด ยั้งทำ ทำให้ตัดสินใจทำในสิ่งชั่วร้ายได้โดยง่าย พระพุทธศาสนาสอนเรื่องการห้ามดื่มสุราเมรัย หรือของมึนเมา แม้กระทั่งอำนาจหากเราเสพหรือหลงอำนาจเราก็จะกลายเป็นคนขาดสติ เมื่อเราแสดงออกทีใดก็จะเป็นที่น่ารังเกียจได้ เพราะผู้แสดงที่เมามันอำนาจมีโอกาสเผลอสติตัวเอง คิดว่าตนเองเป้นผู้มีอำนาจเหนือกว่าคนอื่น ๆ ทั้งที่การปกครองแบบประชาธิปไตยนั้นคนเรามีสิทธิ เสรีภาพเท่าเทียมกัน ถึงแม้ว่าคนเราจะมีฐานะทางเศรษฐกิจ, บทบาทที่แตกต่างกัน แต่หากเราหลงบทบาท, หลงอำนาจวาสนา, จนลืมไปว่าคนไทยทั้งหลายที่มีความคิดเห็นต่างนั้นล้วนแต่เป็นคนไทยด้วยกัน หากเราเป็นคนดีมีความสามารถจริง และทำประโยชน์แก่บ้านเมืองได้จริง ก็คงเป็นที่รักของประชาชน คงไม่มีประชาชนคนใหนจะรังเกียจผู้นำ แต่กลับจะเคารพบูชาเพราะว่าผู้นำทำตนให้เป็นที่พึ่งของประชาชนได้ แต่ถ้าหากผู้ปกครองมีการกดขี่, เบียดเบียนบีฑาแล้วก็จะทำให้ประชาช...
ความคิดเห็น