Friday, February 10, 2012

กลอนการบริหารทรัพยากรมนุษย์ตอนที่ 59

            การเรียนรู้และองค์กรการเรียนรู้     เป็นประตููสู่ระบบเศรษฐกิจ
ที่เป็นฐานความรู้เชิงประดิษฐ์                   เฉกความคิดองค์การก็เช่นกัน
ล้วนต้องการก้าวไปอยู้่ข้างหน้า                 ประจักษ์ว่าทรัพยากรที่สำคัญ
อย่างยิ่งยวดที่สุดคือความรู้                      เห็นเด่นชัดคือบุคคลที่ส่งเสริม
            และพัฒนาสนับสนุนความรู้กัน      ครั้งหนึ่งนั้นมองว่าคนคือทรัพย์สิน
ทรงคุณค่าแก่องค์การเป็นอาจินต์              ไม่สุดสิ้นส่งเสริมคล้ายคลึงกัน
โดยต้องมีคุณลักษณะที่คล้ายคลึง             ต้องนึกถึงสถานที่ให้ความรู้นั้น
และเรียนรู้ร่วมกันมุ่งแบ่งปัน                     ไม่อาจฝันว่าง่ายดายอย่างที่คิด
           ในการสร้างความรู้,ปรับปรุงกัน       ข้อมูลนั้นต้องรักษาเพื่อบุคคล
เพื่อถ่ายทอดงานถึงวิธีไม่สับสน                ที่ผู้คนเรียกว่าชำนาญการ
แสดงถึงสิ่งที่ควรทำให้สัมฤทธิ์                 เดี๋ยวนี้คิดคิดคาดหวังมุ่งผสาน
ต้องรู้ถึงวิธีทำสำเร็จงาน                         หากไม่ผ่านต้องทดแทนวิธีใหม่
           การเรียนรู้ของบุคคลยุคเปลี่ยนผ่าน หมายถึงการกำกับด้วยตัวเอง
กระบวนงานปรับตัวแบบคนเก่ง                 ไม่ละเลงเสียเวลาในการงาน
ต้องเรียนรู้คู่กันไปเสียเวลา                       ไม่รอช้าคอยจดจำสังเกตการณ์
ในกิจกรรมธุรกิจทุกเมื่อวาน                     การจัดการสัมพันธ์กับลูกค้า
           ประสบการณ์งานบุคคลแฝงเร้นงาน คุณค่าการเรียนรู้ที่ทำงาน
โดยผ่านกิจกรรม,ปฏิสัมพันธ์การ               บริหารความรู้และเรียนรู้่
บุคคลากรเรียนรู้ก็ต่อเมื่อ                         ได้ก่อเกื้อมีส่วนร่วมและเชิดชู
ช่วยเพิ่มความผูกพัน,จูงใจดู                     เป็นประตูส่เรียนรู้ของบุคคล
           ใช่ทุกคนได้ประโยชน์การเรียนรู้     ทุกอณูทีทำงานได้ทุกคน
แต่องค์กรไร้ทรัพยากรที่มากล้น                เกี่ยวกับคน,เงินทอง,เวลางาน
ที่ทำให้ทุกคนได้เรียนรู้                           นำไปสู่สร้างโอกาสตามพื้นฐาน
ทางสังคม,สถานภาพการทำงาน               ไม่ก่อการอคติในฝีมือ





No comments:

Post a Comment