Sunday, September 18, 2011

กลอนเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ตอนที่ 24

             

          แนวคิดเทย์เล่อร์มีทัศนะพื้นฐาน  ฝ่ายจัดการนำความคิดไปใช้อิง
ลูกจ้างล้วนพึงพอใจไม่ประวิง               แต่ความจริงนำมาใช้อย่างจำกัด
ใช้อำนาจและความคิดแบบเชิงวิทย์      แต่ความคิดเทย์เล่อร์ยังข้องขัด
เพราะไม่อาจจัดได้ดังใจหวัง                เพราะจริงจังกับงานจนเกินควร
           การวางแผนและผลงานคือขอบเขต คือหมายเหตุเทย์เลอร์ที่ถือมั่น
ยอมรับว่าเป็นวิธีดีที่สุดนั้น                   แบ่งงานกันระหว่างคนรณรงค์
แต่ละงานก่อกิจประสิทธิภาพ               เพื่อคุณภาพกระบวนการงานบรรจง
โดยพิเคราะห์ใคร่ครวญไม่งุนงง            โดยมุ่งตรงสาธยายทุกรายการ
          แต่ผลพวงการวิพากย์ทฤษฎี      ไม่สู้ดีเพราะมีผลแรงกดดัน
และเงื่อนไขการทำงานกลับบิดผัน         วิจารณ์กันอย่างเข้มข้นในความคิด
มีข้อดีเพิ่มผลผลิตประสิทธิภาพ            เพิ่มระนาบผู้บริหารมีเอกสิทธิ์
แต่ชีวิตคนงานแค่คล้ายดังเครื่องจักร      กับผินพักตร์ความเป็นอยู่สู่สังคม
          ยุคมนุษยสัมพันธ์แห่งความคิด    ทัศนะผิดแผกแตกต่างหลาย
เพราะยุคนี้เน้นคนทั้งใจกาย                  มีความหมายมุ่งเน้นกลุ่มสัมพันธ์
ทดลองที่โรงงานพันขดลวด                  เร่งสำรวจทดลองฮอร์ทอร์นนั้น
เพิ่มและลดเสียง,แสงสว่างกัน               ร่วมโรมรันระบายอากาศแก่โรงงาน
         แต่ผลการพิสูจนอย่างมุ่งมั่น         ผลผลิตนั้นเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย
ไม่เพิ่มขึ้นอย่างนัยยะเหมือนรอคอย       แต่ไม่ถอยกลับทดลองริเริ่มใหม่
โดยทดสอบคอฟฟี่เบรคได้หยุดพัก        คนงานทักพูดจาประสาใจ
เกิดการมีกลุ่มสัมพันธ์อย่างยิ่งใหญ่        ผลผลิตไซร้เพิ่มพูนอย่างเต็มที่
         แต่เมโยไม่หยุดยั้งทดสอบใหม่    ริเริ่มไกลสอบสัมภาษณ์พนักงาน
สองพันห้าร้อยคนโดยประมาณ             เพื่อทำการระบายความในใจ
ที่คับข้องทนทุกข์วิธีเก่า                      โดยให้เล่าความรู้สึกเป็นไฉน
ทั้งวิจารณ์ฝ่ายจัดการอย่างเข้าใจ          ก่อก้าวไกลเพิ่มผลิตประสิทธิ์ดัง

               

No comments:

Post a Comment