Friday, September 16, 2011

กลอนเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ตอนที่ 21


           แรงจูงใจคือสิ่งที่แสดงออก      ล้วนเกริ่นบอกว่าเป็นปรากฎการณ์
ของปัจเจกชนคนทั่วไปเป็นพยาน        ทุกวันวานตั้งแต่ลุกจากที่นอน
แต่ปัจจัยมนุษย์แม้นแตกต่าง               วิถีทางชีวิตคล้ายละคร
แต่ละคนคล้ายคลึงทุกบทตอน             เพียงเว้าวอนจูงใจไม่เหมือนกัน
          เฉกเช่นเงินลางคนชอบเหลือล้น หลายคนอาจไม่ใช่แรงไฝ่ฝัน
เป็นปัจจัยแรงจูงใจให้คร้ามครัน           บุคคลนั้นน้อยนักจักคล้ายคลึง
ปัจจัยเด่นเช่นว่าดังกล่าวนี้                  ได้แก่มีไฟทำงานใฝ่นึกถึง
และรวมถึงแรงขับกลับตราตรึง             เมื่อคำนึงตัวตนได้เติมเต็ม
          กระบวนการจูงใจที่ลึกซึ้ง         ควรเคล้าคลึงรับรู้กับบุคคล
กับตัวตนแท้จริงไม่สับสน                   และตัวตนหนทางอุดมคติ
ทุกคนล้วนแตกต่างที่แทัจริง               หากแอบอิงตัวตนต่างเริ่มริ
ความแตกต่างสองอย่างที่ว่านี้             คือเครื่องชี้ความต้องการของคนเรา (Rollinson,2008)
          ยกตัวอย่างแตกต่างที่ว่านี้        ระหว่างมีความสามารถของบุคคล
ที่นำทาง,และทักษะผู้นำคน               ที่ทุกคนมุ่งหวังได้ดั่งฝัน
และทำงานมุ่งมั่นเกินความจริง            วาดหวังอิงได้ทักษะผู้นำกัน
เป็นแรงใจจดจ่อเพราะรางวัล              มุ่งหมายฝันเฟื่องฟูอู้ฟู่ใจ
         แรงจูงใจจุดใหญ่มีสองอย่าง      เพื่อนำทางผู้บริหารผู้ใฝ่รู้ 
ในอย่างแรกจูงใจภายในกู (intrinsic)      ยังรับรู้แรงจูงใจในภายนอก (extrinsic)
รวมถึงแรงจูงใจในสังคม (social)           เมื่อระดมความคิดสะกิดบอก
ผู้รู้ต่างมองว่าไม่เหมือนดอก               ที่แบ่งคอกความคิดสะกิดใจ   
 
          


      

No comments:

Post a Comment